Klachten

Waarom is klachtenbehandeling een Artikel 1-taak? Is het niet een taak van de politie?

Een aantal discriminatieklachten zal zeker mede aanleiding geven tot het doen van aangifte bij de politie. Een groot aantal klachten wordt echter door bemiddeling en beleidsadvisering aangepakt. Artikel 1 Overijssel kan begeleiding en hulp bieden bij het formuleren van de klacht en bij het doen van een aangifte, indien strafrechtelijke afdoening in beeld is. Ook beschikt Artikel 1 Overijssel over structurele communicatie-lijnen met politie en justitie om ook de vervolgbehandeling door beiden van de aangifte kritisch te blijven volgen.

Zoals gezegd leiden veel klachten niet tot een strafrechtelijke aanpak, deze worden bijvoorbeeld door bemiddeling en advisering opgelost. Ook kan een klacht worden ingediend bij de Commissie Gelijke Behandeling of bij de Nationale Ombudsman. In al deze situaties biedt de Artikel 1-consulent zijn of haar kennis en deskundigheid aan ter begeleiding van de klachtindiener. Interne en externe training houden de consulenten scherp. Het terrein waarop de politie actief is, is dus veel ‘beperkter’. En nogmaals: Artikel 1 Overijssel is een organisatie die onafhankelijk is van enige overheidsinstantie. Wel is er sprake van een goede samenwerking tussen overheden (zoals politie) en Artikel 1 Overijssel, waarin de onafhankelijke en deskundige rol van Artikel 1 Overijssel wordt onderschreven en gewaardeerd.

Wat zijn de meest voorkomende discriminatieklachten?

Ondanks een brede aanpak van discriminatie blijkt uit de totale hoeveelheid klachten die in de afgelopen drie jaar bij 40 meldpunten van Artikel 1 zijn gemeld dat 60% betrekking heeft op herkomst, kleur of ras. Ook in Overijssel is dat het geval waarbij door de jaren opvalt dat daar steeds verschuivingen naar Terrein plaatsvinden in de volgende “top drie”:

  1. Horeca
    Allochtone jongeren zijn in verschillende gemeenten het slachtoffer van het deurbeleid van discotheekeigenaren. Artikel 1 Overijssel heeft in de afgelopen jaren extra inspanningen verricht waardoor in Overijssel een groter “topje van de ijsberg” zichtbaar geworden is dan in andere regio’s.
  2. Buurt
    Hier vallen zaken onder als burenruzies, (anonieme) protestacties en bewonersactiviteiten gericht op allochtonen of andere minderheden die in een straat komen wonen.
  3. Arbeidsmarkt
    Dit betreft klachten van werknemers over discriminatie bij arbeidsbemiddeling, werving en selectie, verhoudingen op de werkvloer, ontslagzaken en uitstroom. Allochtonen, maar ook vrouwen en ouderen lopen op de arbeidsmarkt kans ongelijk behandeld te worden.

Richt Artikel 1 Overijssel zich alleen op racisme en werkt zij alleen ten behoeve van ‘minderheden’?

Het uitgangspunt van Artikel 1 Overijssel is de Algemene Wet Gelijke Behandeling. Deze is van toepassing op alle burgers van Nederland. Artikel 1 Overijssel richt zich daarom op de voorkoming en bestrijding van iedere vorm van discriminatie en ongelijke behandeling. Dus: naast ongelijke behandeling op grond van huidkleur en nationaliteit, culturele of religieuze herkomst, ook op ongelijke behandeling op grond van geslacht, seksualiteit, burgerlijke staat, leeftijd, handicap en chronische ziekte.